Ray Thomas van de Moody Blues overleden

Ray Thomas van de Moody Blues is op 76-jarige leeftijd overleden. Hij was een van de oprichters van de band en had een groot aandeel in de sound. Dat kwam vooral tot uiting op Days Of Future Passed, de plaat waarmee de band in 1967 bij het grote publiek definitief doorbrak. 

 

Thomas is de man achter de karakteristieke fluitsolo In Nights In White Satin. Het nummer is de grote blikvanger van het album, samen met Tuesday Afternoon. Het nummer werd in 1966 geschreven door de toen 19-jarige Justin Hayward. Hij schreef de song nadat hij van zijn liefje een set satijnen lakens kreeg voor hun liefdesnestje. Zelf zegt Hayward over de song:  

 

 

“It was just another song I was writing and I thought it was very powerful. It was a very personal song and every note, every word in it means something to me and I found that a lot of other people have felt that very same way about it 

Tekstueel is de song geen hoogvlieger, maar dat wordt op de lp rechtgetrokken door het gedicht Late Lement dat in de lange uitvoering van Nights In White Satin is te horen. Het gedicht werd geschreven door drummer Graeme Edge. 

Muzikaal gezien zitten er wel een paar interessante kanten aan Nights In White Satin. Zo is de song geschreven in een driekwartsmaat. Dat was toen, en eigenlijk ook nu nog wel, ondenkbaar.  Dan is er nog de mix tussen klassieke muziek en pop. Bands gebruikten wel strijkers, maar om daar een conceptplaat rond te maken was volkomen nieuw.   

De Moody Blues hadden het gebruik van de mellotron al geïntegreerd in hun materiaal en dat maakte het voor arrangeur Peter Knight makkelijk om de composities te bewerken en de orkestrale intermezzo’s te bedenken. Dat de band oorspronkelijk van plan was, aangespoord door platenmaatschappij Decca, om de negende symfonie uit De Nieuwe Wereld van Dvorak op te nemen is een mooi verhaal dat niet blijkt te kloppen. 


In Nights In White Satin is dus een belangrijke rol weggelegd voor Ray Thomas. Hij is de man van de fluitsolo. Ook in andere songs van de band nam hij de partijen van diverse blaasinstrumenten voor zijn rekening. Op Fool On The Hill van The Beatles, een ander nummer met een onontkoombare fluit, is hij naar eigen zeggen ook te horen. Op mondharmonica. Aan Hit Channel vertelde Thomas in 2016 dat hij van zijn grootvader zijn eerste fluit kreeg. Daar was hij erg blij mee, ook omdat hij de fluit goed kon gebruiken: 

I never took any lessons on flute myself. The thing was the flute blends beautifully with the strings and the stuff on the mellotron