Ringo Starr voortaan Sir Richard Starkey

Hij had al een MBE en nu mag Ringo Starr zich Sir Richard Starkey noemen. Queen Elizabeth heeft hem geëerd vanwege zijn muzikale bijdragen en zijn werkzaamheden voor goede doelen.

Ringo Starr and all his band (8470843006)Natuurlijk; Ringo is bekend, en misschien ook wel berucht, vanwege zijn karakteristieke drumgeluid. Maar hij is meer dan de drummende Beatle. In de band nam hij een aparte plaats in en had hij misschien wel meer invloed dan menigeen denkt.

Ringo trad als laatste toe tot The Beatles als vervanger van Pete Best. Die was in Liverpool en omstreken behoorlijk populair, maar kon als drummer niet echt iets toevoegen aan de band. Tijdens het eerste concert van The Beatles met Ringo in The Cavern waren de protesten nog wel te horen, maar ze verstomden toen de band succes kreeg.

Ringo Starr had ook een schare fans, opgebouwd als ruige drummer van Rory Storm and the Hurricanes. Die band speelde net als The Beatles Hamburg plat. Om die fans te vriend te houden, zorgden John en Paul ervoor dat Ringo op ieder album een song kon zingen. Het ging vaak om eenvoudig te zingen nummers, want een groot zanger is hij nu eenmaal niet. Boys, Yellow Submarine en With A Little Help From My Friends zijn voorbeelden van songs die Ringo zong.

Toch leverde Ringo Starr ook tekstuele bijdragen aan het repertoire van The Beatles. Samen met John en Paul schreef hij What Goes On, een song die terug te vinden is op Rubber Soul. Verder leverde hij de titels voor twee songs. In 1964 werd de film A Hard Day’s Night uitgebracht. Het was iets dat Ringo had gezegd en dat John en Paul inspireerde. Zelf zei Ringo er ooit over:

We’d worked all day and we happened to work all night. I came up still thinking, it was day, I suppose, and I said, ‘It’s been a hard day …’ and I looked around and saw it was dark so I said, ‘… night!’

Over hoe de uitspraak filmtitel werd, gaan twee verhalen. Paul en John hebben ieder een eigen lezing. Eerst die van John:

I was going home in the car and Dick Lester suggested the title from something Ringo had said. I had used it in In His Own Write, but it was an off-the-cuff remark by Ringo, one of those malaproprisms – a Ringoism – said not to be funny, just said. So Dick Lester said, ‘We are going to use that title,’ and the next morning I brought in the song.

De lezing van Paul is anders:

The title was Ringo’s. We’d almost finished making the film and this fun bit arrived that we’d not know about before which was naming the film. So we were sitting around at Twickenham studios having a little brain-stroming session; director Dick Lester, us, Walter Shenson, Bud Ornstein and some other people were sitting around trying to come up with something and we said, ‘Well, there was something Ringo said the other day …’

Een ander nummer dat zijn naam aan een Ringoism te danken heeft, is Tomorrow Never Knows. Het slotnummer van Revolver.

Ringo schreef zelf twee songs voor The Beatles. Of dat helemaal alleen is gebeurd, is onduidelijk. Don’t Pass Me By en Octopus’s Garden hebben echter wel als schrijver Starkey meegekregen. Don’t Pass Me By had Ringo overigens al in 1964 geschreven. Er werden openlijk grapjes over gemaakt door de band. Het duurde tot 1968 voordat de song werd opgenomen. Of het helemaal de song is geworden die Ringo voor ogen had, is onduidelijk. Hij was er wel ontzettend verguld mee:

We played it with a country attitude. It was great to get my first song down, one that I had written. It was a very exciting time for me and everyone was really helpful, and recording that crazy violinist was a thrilling moment.

En dan Octopus’s Garden. Over de totstandkoming van Don’t Pass Me By zei Ringo ooit dat hij drie akkoorden op de piano kende en drie op gitaar. In 1969 vertelt George Harisson hetzelfde over Ringo. George hielp hem met de song en looft de tekst van het nummer:

I think it’s a really great song, because on the surface, it’s just like a daft kids’ song, but the lyrics are great. For me, you know, I find very deep meaning in the lyrics, which Ringo probably doesn’t see, but all the things like ‘resting our head on the sea bed’ and ‘We’ll be warm beneath the storm’ which is really great, you know. Because it’s like this level is a storm, and if you get sort of deep in your consciousness, it’s very peaceful. So Ringo’s writing his cosmic songs without noticing.

Tenslotte de schrijver zelf:

I wrote Octopus’s Garden in Sardinia. Peter Sellers had lent us his yacht and we went out for the day… I stayed out on deck with [the captain] and we talked about octopuses. He told me that they hang out in their caves and they go around the seabed finding shiny stones and tin cans and bottles to put in front of their cave like a garden. I thought this was fabulous, because at the time I just wanted to be under the sea too. A couple of takes later with the guitar – and we had Octopus’s Garden!

Overigens is de band tussen George en Ringo tot de dood van George altijd geweldig geweest. George hielp Ringo met een aantal van zijn solohits en liet hem, als enige Beatle, meedoen aan The Concert For Bangladesh. Ook kwam Ringo Starr voorbij in de clip van When We Was Fab. Het nummer dat George in de jaren ’80 schreef over Beatlemania.

Dat hun relatie meer dan goed was, kwam duidelijk naar voren in Living In The Material World waarin Ringo heel emotioneel vertelt over zijn laatste bezoek aan de stervende George.

Onlangs kwam Olivia, de weduwe van George, in een ouwe pianobank een song tegen die George voor en over Ringo Starr had geschreven. De drummer werd opnieuw erg emotioneel toen hij de tekst onder ogen kreeg en dat is logisch…